Land Art Festiwal 2018 – Święto – konkurs na projekt

Świętowanie towarzyszyło człowiekowi od początków. Jako szczególny dzień, wydarzenie, czy
stan ducha, nadawało sens życiu w wymiarze jednostkowym i społecznym. Święto to znacznie
więcej niż dzień w kalendarzu, to aktywność typowa dla człowieka. Wystarczy spojrzeć, jak nasi
przodkowie świętowali z okazji deszczu, udanych plonów, zakończenia wojny, zaślubin w rodzinie
czy wkroczenia w dorosłość. Wszystkiego, co było przeciwieństwem zwykłości, codzienności i
domagało się uszlachetnienia odświętną forma. Święto i powszedniość przeplatają się w podobnym
rytmie jak pory roku. Jak bowiem czytamy u Koheleta:

„Wszystko ma swój czas…
Jest czas rodzenia i czas umierania,
Czas sadzenia i czas wyrywania tego, co zasadzono
Czas zabijania i czas leczenia,
Czas burzenia i czas budowania,
Czas płaczu i czas śmiechu
Czas zawodzenia i czas pląsów”

Święto jako spoiwo społeczności zbliżało do siebie jej członków, budowało świat wspólnych
wartości, wzmacniało solidarność. Jako instytucja społeczna wymaga zbiorowego zaangażowania,
płakać można w pojedynkę, ale świętować trzeba z kimś. Święto to zatem także czas pokoju,
radości, zawieszenia gniewu i różnic; waśnie w czasie święta zwyczajnie nie uchodzą. Land Art
Festiwal odwołuje się do tych pozytywnych aspektów, z uwzględnieniem do natury i jej procesów,
w odróżnieniu od świętowania jako konsumpcji.

Święte gaje, polany, jeziorka, uroczyska, lasy z wiekowymi drzewami, w których objawiały się
bóstwa, wciąż mogą pełnić funkcję naturalnej świątyni, gdzie człowiek może się schronić przed
coraz szybszą i coraz bardziej szaloną rzeczywistością. Takich miejsc nie brakuje na magicznym,
wielokulturowym Podlasiu.

Chcemy także symbolicznie wrócić do czasu, gdy ludowe czy pierwotne obrzędy, widowiska,
rytuały miały niezbywalną wartość i łączyły człowieka z wymiarem duchowym. Za pomocą
arsenału słów, gestów, zachowań, tańca, śpiewu, stroju, gestów, niezwykłych artefaktów oddawano
się autentycznej radości świętowania. Wdzięczność zamiast ekspansji, pokora zamiast podboju,
ciekawość mieszana ze świętą trwogą w miejscu pozornej wszechwiedzy, dar i marnotrawstwo
zamiast kalkulacji.

Na święto patrzymy całościowo; jako na jedność człowieka z naturą, a także jego otoczeniem
społecznym, historycznym, kulturowym. Staramy się, by służyło wyrwaniu z rutyny, odkryciu
piękna nadbużańskiego krajobrazu i zanurzeniu się w lokalność. Dzięki świętowaniu, w każdym z
dostępnych wymiarów, można choć na chwilę dotknąć tego, co niedostępne w codzienności.

Zapraszamy do udziału w konkursie  na projekt pracy dedykowanej ósmej edycji festiwalu.